Friday, June 8, 2012

Το Δεξί Χέρι

Δώσε μου το χέρι το δεξί σου.
Αυτό που κράταγε μιας εποχής το νήμα,
αυτό που της ψυχής σου σ’ ονομάζει θύμα
και πλέον δεν αφήνεται να σηκωθεί στ’ αστέρια,
μόνο χυτεύει άλυσους και σιδηρά μαδέρια.

Δώσε μου το χέρι το δεξί σου.
Να σ’ οδηγήσω κάπου, να υπάρχει ήλιος,
κάπου που θα ‘βρισκε το φως του η υφήλιος,
να δουν’ οι ακτίνες του σημάδια των κορμιών μας,
να μη μολύνουν την ψυχή οι ανάσες των εχθρών μας.

Δώσε μου το χέρι το δεξί σου.
Αυτό που πάντα άγγιζε το μέρος της καρδιάς
όταν το γέλιο ρούφαγε ετούτη η πεδιάς.
Εμείς ολόγυμνοι απ’ το χρόνο ξεχασμένοι
κι η ζέστη των κορμιών αρμονικά δεμένη.